Kategori : 10 Kasım Şiirleri
Mustafa Kemal i Düşünüyorum
Mustafa Kemal’i düşünüyorum;
Yeleleri alevden al bir ata binmiş;
Aşıyor yüce dağları, engin denizleri,
Altın saçları dalgalanıyor rüzgarda,
Işıl ışıl yanıyor mavi gözleri.
Mustafa Kemal’i düşünüyorum;
Yanmış, yıkılmış savaş meydanlarında,
Destanlar yaratıyor cihanın görmediği,
Arkasından dağ dağ ordular geliyor
Her askeri Mustafa Kemal gibi.
Mustafa Kemal’i düşünüyorum
Gelmiş geçmiş kahramanlara bedel
Hükmediyor uçsuz bucaksız göklere;
Al bir ata binmiş yalın kılıç
Koşuyor...
Atatürke Sesleniş
On bin yıl herkese boşa baş vurduk;
Bütün bir ırk,seni aradık durduk,
Sana geldik sonsuz mesafelerden;
Sıyrıldık sayısız efsanelerden
Tek sana inanan akıllarız biz!
Sen selsin mecranda çakıllarız biz…
Her yıl biz o damar,her yıl okan sen;
Bak;Kalblerden çağıl çağıl akan sen;
Seninle gönüller her an temasta.
“Atatürk”dendi mi doğrulur hasta;
“Atatürk”dendi mi dolar gözümüz;
“Atatürk,Atatürk” bu, baş sözümüz;
Başını bekliyor her boş duran diz;
Biz bir gün saparsak...
10 Kasım
Düşman,şimdi dedi.Tam kıvamında. Şura senin,bura benim der kimi. Verilmiş hüküm,yurdun gıyabında Çekmişti fişi,hastanın hekimi Tam o sırada,bir ses.dedi.uyan! Ve irkildi.Anadolu?nun Pars?ı Genci,yaşlısı,herkes,sesi duyan. Kurtardı.İzmir?i,Antep?i, Kars?ı Yok durmak asla sağlansada barış Üretme vaktidir.Dedi.yok tamam Çağdaşlık yolunda başlatdı yarış Gel gör ki bu hıza yetmedi zaman Kara haber gelince 10 Kasım?da Gözyaşı döküldü elde güllere Emanete and içti arkasında Milyonlar söz verdi büyük öndere Okumaya devam et →
Her 10 Kasım da
Her on kasım dirilişindir
Devrimlerin seni bana getirir
Mozolene konan güller değildir
Her gül kokusunda bir can getirir
Bir saniyen yeter gelipte görsen
Sağalmaz yaramız kanıyor, sarsan
Emanete sahip çıkalım derken
Elimizle koyduğumuz büryan getirir
Bu vatan toprağı bir bütün kalsın
Yaktığın meşale yürekte yansın
Yediden yetmişe herdaim ansın
On kasımda anmak hüzün getirir
Atam bilki izindedir onbinler
Sahiptir hilal e yıldıza eller
Bölünmez emanet siper Mehmet ler
Her şehit her gazi hazın getirir
Gözündeki...
Yeni Milletvekillerine
Haklısınız, bir büyük millete vekilsiniz;
Göğsünüz, kıvanç dolu, gerildikçe gerilir.
Bilin ki Atatürk’ün kurduğu Ankara’ya
Atatürk’ün yolundan yürünerek girilir.
Anıtkabre gidip de yürekten baş eğmeyen
Günü gelir çarpılır, düşer, yere serilir.
Bir avuç yobaz için, bir sürü cahil için
Devrimi çiğneyecek ayak varsa, kırılır.
Bir de bakarsınız ki her meydanda bir kere
Her genç Türkte bir kere bir Atatürk dirilir.
Bir an unutmayın ki Atatürk ülkesinde
Ahiretten önce de Yüce Divan kurulur…
Behçet...
Atatürk’çülere
Öyle sırtüstü yatıp dinlenecek gün değil; Daha yapacağımız çok şeyler var, çocuklar! Ne kadar erken yağdı, gördünüz ya, yeniden Nice güvendiğimiz dağlara kar, çocuklar! İlerden, ta uzaktan el ediyor durmadan Batılı arkadaşlar; vaktimiz dar, çocuklar! Toplandık mı başbaşa, verdik mi el ele biz Su çekilir, dağ çöker, bora susar, çocuklar! Hele kuru kütükler ayıklansın bir kere Tadından çatlayacak dallarda nar, çocuklar! Sizi bir bir tanıyıp alnınızdan öpmeye Mustafa Kemal yolda, hey bahtiyar çocuklar! Okumaya devam et →
Sevgiliye
Üç şeyin üstüne can-baş koymuşum: Anayurt, Atatürk ve sen, sevdiğim! Kavak yeli esmez benim başımda Atatürk rüzgârı esen, sevdiğim! Diz çök Anıtkabrin mermerlerine Herkesi kıskanıp küsen sevdiğim Mustafa Kemal’in neferiyim ben; Haklısın kölesi desen, sevdiğim! Belki çıkacağız yine savaşa Ki kalasın sen sağ-esen , sevdiğim! Öp beni alnımdan, uğurla, bekle Erliğimden şüpheliysen, sevdiğim! Okumaya devam et →
Atatürk’e
Yine harmanımız rüzgâr bekliyor; Es yine es yine, samanı savur. Çak yine, çak yine, Masmavi Şimşek! Bu kutsal çorağın özlemi yağmur. İn yine, in yine, Sarı Yıldırım! Ayrıklı tarlayı aydınlat, kavur. Bugün de gecede sayıklayan var, Bugün de yobazca adımız gâvur Dal şu yüce dağlar gibi tekneye Sevgi ekmeğini mayala, yuğur. Doğ yine, doğ yine yurdun üstüne Sensiz yüreklerin ateşi soğur.. Okumaya devam et →
10 Kasım
Bir bulut inmiş,beyaz, Karlı dağlar başına. Her 10 Kasım sabahı, Bir ateş düşer, döşüme. Nerdesin, ey Atam nerede? Sensiz millet, öksüz burada. Sanat, ilim, fen seninle. Sevinen, gülen seninle. Olmak isterdik inan, Ebediyen seninle. Dağların, ak başı kar mıdır? Kuşlar, Ata?mdan haber, var mıdır? Yarım bıraktığın işler, Bugün, sanki seni bekler. Zengin millet hayalin, Acep, neden emekler? Sen gelmiyorsan, bir haber gönder. Kim içimizdeki, Atatürk gibi önder? Hüseyin Celep Okumaya devam et →
10 Kasım
Ben hiç 10 Kasım’a “Günaydın” demem ki Ben sensiz 23 Nisan’a Hoş geldin diyemem ki Seni özlesek bile Elden ne gelir ki Bir daha senin gibi Gelecek mi ne belli Bak 10 Kasım yine geldi Gözlerde yaşlar tükendi Aradan 78 yıl geçse bile Senin hatıran hiç bitmedi Sabahlar her zaman güzeldir Seni hatırlatmadıkça Günaydın denir ama 10 Kasım olmayınca Okumaya devam et →
Ağlayalım Atatürk’e
Ağlayalım Atatürk’e
Bütün dünya kan ağladı
Süleyman olmuştu mülke
Geldi ecel, can ağladı
Doğu batı cenup şimal
Aman tanrı bu nasıl hal
Atatürk’e erdi zeval
Memur mebusan ağladı
Atatürk’ün eserleri
Söyleyecek bundan geri
Bütün dünyanın her yeri
Ah çekti, vatan ağladı
Fabrikalar icat etti
Atalığın ispat etti
Varlığın Türke terketti
Döndü çarh devran ağladı
Bu ne kuvvet, bu ne kudret
Var idi bunda bir hikmet
Bütün Türkler İnön’İsmet
Gözlerimiz kan ağladı
Tren hattı tayyareler
Tükler...
Atatürk Acısı
Ben
Her on kasım sabahı
Bir çıra gibi
Yanar tutuşurum
Gözbebeklerimde
Taşıl ve soğuk çağlar yansır
Ben
Her on kasım sabahı
Atatürk’ü yaşarım Atatürk’çe
Anadolu sokaklarına vuran günışığını
İliklerime dek duyarım
Umutlarımı alırım
Yoz ve bağnaz kavramlardan
Köksüz ve bilinçsiz ilkeler
Yankımaz yapıtlarımda
Ve akar gelir usuma Anadolu dağlarından
Işıl ışıl gürül gürül bir su
Ben
Her on kasım sabahı
Toprağı, göğü ve denizleri
Anadolu dağlarından seyrederim
Atatürk acısı
Yüreğime...
Atatürk Ölmedi
Yıl 1918 Düşmanlar Topraklarımızı Elimizden Alıyor Atatürk Buna İzin Vermedi Ordusuyla Savaşa Girdi Zaferlerle Geldik Bu Güne Atatürk ün Sayesinde Topraklarımız Simdi Bizim Elimizde Atatürk ün Sayesinde Yıl 1938 Atatürk Olum Döşeğinde… O Artık Oluyordu Bizim Gözlerimiz Önünde Herkes Ağlıyordu O Gün Atatürk Öldü Diyordu Atatürk Ölmedi Kalbimizde Yasıyordu!!! Gönderen : GULSUM-OZLEM BAKIR Okumaya devam et →
Atatürk’e Ağıt
Edirne’den Ardahan’a kadar
Bir toprak uzanır
Boz kanatlı üveyikler üstünde uçar
Ardahan’dan Edirne’ye
Edirne’den Ardahan’a kadar
Kopdağı’nda akar bir çeşme var
Serçe parmak kalınlığında suyu
Haram etmiş gece gündüz uykuyu
Akar da akar
Samsun’un evleri denize bakar
Sokakları yosun içinde
Çaparlar, takalar, manavlar
Bilyalar gibi suyun yüzünde
Bir iner bir kalkar
İstanbul’da bir yâr sevdim
İnsanı günaha sokar
Savaştepe köprüsünden geçen tirenler
Sel olur İzmir’e...










