Kategori : Her Konuda Şiir
Şeytana şiir
Ey şeytan!
Sana bu mektubumu, kabirden yazıyorum;
Ve kendime ilk defa, bu kadar kızıyorum.
Nasıl oldu da beni, kendine inandırdın?
Benim gibi çok zeki, bir insanı kandırdın! .
Bir zamanlar önüme, ne servetler sermiştin;
’’Sana ölüm yok’’ diye, güvenceler vermiştin.
Hani sonsuza kadar, sürecekti saltanat?
Hani bana her zaman, olacaktın kol kanat?
Ey şeytan! . O yıllarda, ne çok severdim seni;
Sırtımı hep sıvazlar, hep şımartırdın beni.
İki duble atınca, hayale daldırırdın,
Ahlâki yasakları, ortadan kaldırırdın.
Akşamları...










